Er zijn van die dagen waarop je rugzak ineens zwaarder lijkt ook al is er niets bijgekomen behalve herinneringen. Vandaag is zo’n dag: de laatste etappe van het Pieterpad, van Valkenburg Maastricht. Nog één keer veters strikken, nog één keer het ritueel van ‘niks vergeten’ en dan de heuvels in. Limburg trakteert op uitzicht, slingerpaadjes, riviertjes en mergelgrotten, en dat typische gevoel dat je tegelijk wil doorstappen én wil treuzelen, want tja … als je aankomt, is het ook echt gedaan.
Deze route voelt als een samenvatting van alles wat het Pieterpad zo verslavend maakt: natuur die telkens van decor wisselt, paden die je benen net genoeg laten klagen om de koffie straks extra te laten smaken, en onderweg kleine momentjes waarop je denkt: dit is waarom ik wandel. De laatste-dag-notities, de laatste kijkpunten onderweg … het belooft een dag te worden overspoeld door gemengde gevoelens. De hoopvolle verwachting om te ervaren hoe het voelt om het einde van de tocht te halen, het plezier in alweer een wandeling mét rugzak, de spijt dat er na vandaag geen Pieterpad-etappe nummer 27 moet gelopen worden. Het stopt hier, bij nummer 26!
Na een uitgebreid ontbijtbuffet (geen lunchpakket maar daar zorgt de supermarkt om de hoek voor) en een hartelijk afscheid van onze gastvrouw en gastheer zetten we de eerste stappen van de laatste wandeldag met slechts 1 regel: genieten van elke seconde en elke centimeter!
Een vleugje Valkenburg
Uitgewuifd door de vlaggen op de kasteelruïne en met een laatste blik op de Berkelpoort (één van de 3 middeleeuwse, als rijksmonument geklasseerde, stadspoorten) laten we het centrum van Valkenburg en zijn charmante winkelstraatjes achter ons. Onder een lucht die twijfelt tussen bewolkt en hemelsblauw gaan we de Grendelpoort door, de stad uit en lopen meteen al langs het eerste kijkpunt van de route: de Plenkertgroeve, één van de vele mergelgroeven die dit deel van Nederlands Limburg op de toeristische kaart hebben gezet.
Ingendael & Bergse Heide: groene parels in het Geuldal
Aan de rand van Strabeek mogen we meteen het groen van natuurpark Ingendael in. We volgen de bochtige loop van het riviertje De Geul dat we oversteken via een schattig wit bruggetje en passeren het terras van Boscafé Tivoli. Het brede grindpad golft mee met de rivier en met het landschap in een volmaakte harmonie tussen een zee van rozige wilgenroosjes. Van plateaubos naar hellingbos, van natuurpark Ingendael naar de Bergse Heide, Limburg weet het spannend te houden in het Geuldal.
Een veepoortje brengt ons langs bleekgele mergelwanden op een hellend pad (gelukkig beveiligd met een touwafscheiding en houten palen). In de diepte kabbelt de Geul op ’t gemakje verder. Een fijn begin van etappe 26!
De Lange Bergweg is precies wat zijn naam doet vermoeden: lang en uitdagend en steil omhoog een hellingbos in. Het wordt klimmen richting het plaatsje Berg en Terblijt, waar de wandelweg eindigt naast een hondenlosloopweide. Ideaal voor een korte pauze!
Berg uit, Terblijt in met een lange asfaltbaan onder onze voeten, heel vermoeiend en behalve een waaier aan deftige huizen en keurig opgeknapte oude mergelsteenboerderijen is dit deel van de route er eentje om snel te vergeten. Toch is er een troostprijs: het vergezicht over de groene weiden met aan de horizon de kerktoren van Berg en het ludieke en decoratieve ijzeren kinderbedje vol oude wandelschoenen aan Herberg De Bonte Haan.
Weetje: een deel van het Geuldal is Natura 2000-gebied.
Bemelerberg: een natuurwonder tussen heuvels en mergelgroeven
Een vlakke grindweg dwars door een open plateau met links en rechts akkers vervangt de vervelende asfaltbaan en merken we daar in de verre verte een ietsiepietsie glimpje op van de Sint-Pietersberg? Wat een weidsheid, wat een ruimte, wat lijkt de wereld hier groot!
Aan een veldweg naar rechts doet het bordje van de ‘Stichting Het Limburgse Landschap’ ons al dromen van een heuse Alpentocht. De Bemelenberg is er dan ook eentje waar je met rode wangen en een zweterig T-shirt tegenop klautert.
Door de Bemelergrubbe, een holle weg die behoorlijk uitgesleten is door regen en erosie, sukkelen we moeizaam eerst naar boven en dan weer naar beneden om in een bocht van het pad verrast te worden door een waar natuurwonder.
Waar we in Terblijt de oude mergelgroeve ‘Groeve Blom’ hebben gemist (geen bordje, geen paadje, geen hek gezien) zien we hier prachtige exemplaren opduiken langs de glooiende hellingen van de Bemelerberg. In het groene landschap, tussen de weides met een sporadisch grazende koe en de begroeiing op het plateau, zorgen de vaalgele vlakken van de mergelgroeven voor een haast buitenlands beeld. Kalksteenrotsen en -grotten, je verwacht ze niet in Nederland. Wij en onze camera worden hier helemaal blij van!
Om de hoek ligt nog meer moois en te midden van akkers en weiden geeft het Pieterpad ons een onverwacht zicht op het kerkje van Bemelen en de Bemelerberg Wijngaard waar de wijnranken strak en geordend van de late middagzon profiteren. Een bankje, een snackpauze, een koeienweide, meer wandelaars dan op andere dagen, een grindweg langs een korenveld, de torens van Maastricht die zich al laten zien, een asfaltweg op … een fotostop bij het plaatsnaambord ‘Maastricht’ en een voorzichtig ‘hoera, we zijn er bijna maar nog niet helemaal!’
Weetje 1: de Bemelerberg is behalve een Natura 2000-gebied ook een geologisch monument.
Weetje 2: omwille van de unieke fauna en flora in het gebied is natuurreservaat ‘De Bemelerberg’ gesloten voor het publiek.
Weetje 3: de Bemelerberg is bekend van onder meer de wielerklassieker Amstel Gold Race en het WK wielrennen.
Weetje 4: mergel is een zacht gesteente dat bestaat uit een mengsel van kalk en klei. Het wordt gebruikt als bouwsteen maar ook als meststof en grondstof voor cement.
Maastricht: een tussenstop op weg naar de finish
Het voelt al een beetje feestelijk, de aankomst van het Pieterpad in Maastricht. Toch is dit niet de finishlijn, die ligt zo’n 5 km verderop. Na dagen stappen langs rustige natuurpaadjes worden we verwelkomd door de levendigheid en de drukte van een stad. Het contrast tussen de stilte van de Limburgse heuvels en het bruisende Maastricht maakt het eindstuk extra bijzonder.
Van de saaie buitenwijken van de stad gaat het richting het indrukwekkende station, door Wyck met zijn restaurantjes en cafeetjes en terrasjes en boetiekjes, de Maas over via de iconische Sint-Servaasbrug om langs de Maasboulevard bij ons boothotel te arriveren, onze logeerplek voor de komende 2 nachten. Het wordt een slaapavontuur met zicht op het Stadspark aan de ene kant en de Maas en de wijk Céramique aan de andere kant, op loopafstand van alle Maastrichtse bezienswaardigheden en, niet onbelangrijk, op 2,5 km van ons Pieterpad-eindpunt: de Sint-Pietersberg.
Dat absolute hoogtepunt willen we niet gauw gauw aframmelen met een rugzak die ferm begint door te wegen, voeten die oververhit en oververmoeid zijn en wijzelf zweterig en hongerig. Het slotakkoord van onze wandeltocht willen we vieren met toeters en bellen en confetti en moet knallen als champagne! Etappe 26 krijgt van ons een feestelijk staartje met een extra wandeldag!
Een heerlijke avondmaaltijd in de binnenstad, een slenterwandeling langs het Maas, fonkelende lichtjes weerspiegeld in het water, deze dag is er een met een strikje rond.
Handige tips voor deze etappe
* Afstand & tijd: reken grofweg op een dagwandeling (afhankelijk van je pauzes en omweggetjes). Start op tijd als je onderweg vaak wil stoppen voor uitzicht of foto’s.
* Heuvels: dit is Limburg, dus vlak wordt het niet. Wandelschoenen met goede grip zijn geen luxe, zeker bij nat weer.
* Navigatie: markeringen zijn meestal duidelijk, maar neem toch een route-app of kaart mee voor de zekerheid.
* Water & snacks: neem genoeg mee tussen de dorpen/uitzichtpunten. Een kleine snack op een bankje mét uitzicht voelt hier verdacht veel als een verfijnd gerecht.
* Weer & ondergrond: na regen kunnen paden glibberig zijn (klei/modder). Laagjeskleding werkt het best: wind op de open stukken, warmte bij het klimmen.
* Respect voor natuur & omgeving: blijf op de paden en sluit de hekken. Kom je koeien of schapen tegen, geef ze de rust en de ruimte. Jij bent immers op bezoek in hun domein.
Handige info voor deze etappe
💒 Overnachting Maastricht: Botel Maastricht - Maasboulevard 95 (Jekerkwartier), Maastricht
Voorzieningen: wifi, linnengoed en handdoeken
Boodschappen: Jumbo op 350 m van de B&B
Avondeten: Eetcafé ‘De Preuverij’ – Kakeberg 6, Maastricht (de zalm is een aanrader!)
🏁 Startpunt etappe: Beekstraat 1, Strabeek / op 2,5 km van ons logeeradres
🏁 Eindpunt etappe: Maasboulevard, 95 (Jekerkwartier), Maastricht
(Pieterpad-gids deel 2 – etappe 26)
🥾 Totale wandelafstand 18,01 km (inbegrepen 2,5 km van logeeradres naar startpunt etappe)
⌚ Totale wandeltijd 3,59 uur (pauzes en lunch niet meegerekend)
Reactie plaatsen
Reacties