Mallorca.

Tweede poging om toch nog de beroemde Cuevas del Drach te bezoeken. Eerder deze week in de namiddag gesloten, op onze laatste ochtend in Mallorca hebben we meer geluk. Een van de populairste bezienswaardigheden van het eiland willen we echt niet gemist hebben.

Een bezoek aan wat het mooiste bergdorpje van Mallorca wordt genoemd, Chopin en Georges Sand achterna in een 14e-eeuws kartuizerklooster en ontdekken hoe het leven was op een 400 jaar oud landgoed, dit wordt een reis door het culturele verleden van het eiland, in een streek waar de bergen en de olijf- en amandelbomen regeren.

Een druk reisprogramma vandaag, dat ons van de Serra de Tramuntana en de noordkust (Sa Calobra) naar de Serra del Nord (Santuari de Lluc) en het meest noordelijke puntje van het eiland (Cap Formentor) brengt om te eindigen in de oude hoofdstad van Mallorca (Alcúdia).

Geen openbaar vervoer deze keer maar een minibusje om de rest van Mallorca te verkennen. Het wordt een rit naar het echte (geografische) middelpunt van het eiland, het dorpje Sineu, waar we kennis maken met het Mallorca dat tussen de bergen in het noordwesten en de kust in het zuidoosten ligt. Van Sineu gaat het richting de Serres de Llevant, een natuurgebied voor de zuidoostkust, met toppen tot 560 m, waarvan de heuvels, als losse delen, van elkaar verspreid liggen in het landschap. Een van die heuvels (of is dit al een berg?) is de Puig de Sant Salvador waar we op de top, op een hoogte van 509 m, een afspraak hebben met het klooster van Sant Salvador.  

Bus nr. 25 brengt ons vandaag naar het centrum van Palma, de hoofdstad van Mallorca maar ook de hoofdstad van de eilanden van de Balearen. De vroegere benaming Palma de Mallorca werd in 2016 officieel afgekort tot Palma. Dit wordt een verrassend stadsbezoek want de ‘kleine’ stad met iets meer dan 400.000 inwoners heeft een aantal onverwachte pareltjes in de aanbieding en dat had ik aanvankelijk niet verwacht.

Terug naar 1912, het jaar dat de eerste mahoniehouten trein van de Ferrocarril de Sóller van de hoofdstad Palma naar het 27 km verder gelegen Sóller reed. Vóór de bouw van de spoorlijn was Sóller eeuwenlang een erg geïsoleerd stadje. Een paar kilometer landinwaarts opgebouwd als bescherming tegen piraten en zeerovers, was het enkel de bereiken via de zee en de havenplaats Port de Sóller of via geitenpaadjes over de Coll de Sóller, een bergpas in de Serra de Tramuntana met een hoogte van 496 m.

Dé populairste zonbestemming in de Middellandse Zee is zonder twijfel Mallorca en neen, die stond niet op mijn bucketlist. Een eiland voor jonge zonnekloppers die overdag op het strand op hun handdoekje liggen en ‘s avonds gaan partyen. Echt niks voor mij. En toch werd dit één van mijn leukste en onverwachts boeiende vakanties.